از کرج تا مامونیه ساوه – دوچرخه سواری در جاده کویری

جاده کویری اخترآباد به زاویه

جاده کویری اخترآباد به زاویه

از جنوب کرج راهی است که با گذر از کویر اختر آباد به ساوه می رسد .  این راه ، راه فرعی است و بیشتر راه ارتباطی روستاهای بین راه است تا مسیر تردد بین شهری . در نقشه می توان راه هایی را که می توان از طریق آنها ، این کویر را طی کرد و خود را به جاده قدیم ساوه رساند را دید . نزدیک تر به کرج ، راه ها بیشترند و می توان از میان آنها انتخاب کرد ولی همه آنها در نهایت به مسیری منتهی می شوند که اشتهارد را به زاویه متصل می کند .

مسیری که ما برای این برنامه انتخاب کردیم ، مسیری بود که  از جاده مشکین دشت شروع می شد و از مشکین دشت و محمد شهر عبور می کرد و نرسیده به ماهدشت ، به سمت بی بی سکینه و صفادشت تغییر مسیر می داد . در اینجا از راه ارتباطی شهریار – بویین زهرا  رد می شدیم و در آن سوی جاده ، مسیر امیرآباد را ادامه می دادیم .  از اینجا به بعد وارد کویری می شویم که به کویر اخترآباد شهرت دارد . البته اخترآباد فقط یکی از چندین روستایی است که در این منطقه قرار گرفته است ولی نام منطقه را از نام این روستا گرفته اند .

مسیر حرکت را با جزئیات آن می توانید از فایلی که در سایت wikiloc آپلود کرده ایم ببینید . برای دیدن این مسیر از لینک زیر استفاده کنید :

مسیر حرکت از کرج تا ساوه در سایت ویکی لاک با مشخصات کامل مسیر و پروفیل ارتفاع 

بهار که می شود ، دشت های اطراف اخترآباد پر از گا های شقایق می شوند و این منطقه پذیرای مهمانان زیادی است . ولی این موقع سال ، پرنده پر نمی زند . جاده ها بسیار خلوت اند و تنها هر از چندگاهی محلی ها با موتور و وانت رد می شوند و یا تریلی ها خرامان و آرام در جاده حرکت می کنند .

مسیر بسیار خلوت از میان روستاهای پایین کرج

مسیر بسیار خلوت از میان روستاهای پایین کرج

از پنجره خانه ما در کرج به سمت جنوب که نگاه می کنیم ، تپه هایی را می بینیم که  ردیفی در پایین دست کرج چیده شده اند . روزهایی که هوا صاف تر است بهتر دیده می شوند .  دوست داشتم این ها را از نزدیک ببینم .  بعد از امیر آباد از میان این تپه ها رد می شویم . این اولین برنامه ای است که در داخل کویر اجرا می کنیم . اگرچه کویرش به اندازه کویر لوت و کویر مرکزی ایران ، کویر نیست و جاده هم جاده آسفالته است ولی بخشی از حال و هوای کویر را دارد و حس جدیدی است .  ما هم بخشی از نیازمان در زندگی ، رویارویی با احساسات و تجربه های جدید است .

این تپه ها را از پنجره خانه مان می بینیم . خیلی دوست داشتم آنها را از نزدیک ببینم . کوچکتر از آنند که از دور به نظر می رسند .

این تپه ها را از پنجره خانه مان می بینیم . خیلی دوست داشتم آنها را از نزدیک ببینم . کوچکتر از آنند که از دور به نظر می رسند .

مسیری  که طراحی کرده بودیم به طول حدود 125 کیلومتر ، بعد از رسیدن به زاویه از جاده کویری ، در جاده قدیم ساوه ادامه می یافت و با گذر از مامونیه و شهر صنعتی کاوه ، به شهر ساوه می رسید . به دلایلی که در گزارش شرح می دهیم ، قسمت بعد از مامونیه از برنامه حذف شد و برنامه فقط تا مامونیه ادامه یافت . مسیر حرکت و پروفیل ارتفاع آن را می توانید درلینک ویکی لاک ببینید.

این برنامه را از 2 ماه پیش در لیست برنامه های گروه داشتیم . دلایل زیادی باعث شد که این برنامه را به پاییز موکول کنیم و چه خوب شد که اینکار را کردیم . چون هوای این منطقه علی رغم اینه فاصله بسیار کمی با کرج دارد ولی بسیار گرمتر و خشک تر است و رکاب زنی را دشوار می کرد .

هوا گرم بود و جاده خشک

هوا گرم بود و جاده خشک

با توجه به اینکه جمعه را برای برنامه کوهنورید کوه پرسون ست کرده بودیم ، تصمیم گرفتیم پنجشنبه را به این برنامه اختصاص دهیم .  ولی دوستانمان کار بانکی داشتند و در نهایت شروع برنامه را موکول کردیم به اتمام کار بانکی دوستان . این باعث شد که حدود ساعت 10 صبح ، برنامه را استارت کنیم .  شروع دیرهنگام برنامه باعث شد هم خنکای صبح را از دست بدهیم و هم روشنایی روز را و زمان کافی برای رسیدن به مقصد نداشته باشیم .  به دلیل شروع دیر هنگام ، استراحت ظهر را کوتاه کردیم و در گرمای ظهر رکاب می زدیم که آزاردهنده بود .

حتی کویر هم خانه گیاهان زیادی است.

حتی کویر هم خانه گیاهان زیادی است.

از مشکین دشت به سمت محمد شهر و ماهدشت ، اطراف فضای سبز بود و دو طرف جاده پر بود از زمین های کشاورزی ولی به محدوده صفادشت که رسیدیم گویا جاده ، مرزی بود بین دو دنیای متفاوت . بلافاصله بعد از اینکه به سمت جنوب جاده شهریار بویین زهرا ، رفتیم ، زمین رنگ عوض کرد و حال و هوای کویری مشخصی حاکم شد . از انتهای امیرآباد ، تابلوی ساوه و اخترآباد را پی گرفتیم. از اینجا تا تپه هایی که از خانه مان دیده می شوند راه زیادی نبو د . کمتر  از نیم ساعت طول کشید تا به این تپه ها برسیم . شروع این تپه ها ، پایان سرازیری جاده بود و از اینجا به بعد ، جاده با شیب بسیار کمی رو به بالا می رفت . شیب جاده زیاد نبود ولی رفته رفته که هوا گرمتر می شد ، درصدهای پایین شیب هم سنگین تر می نمودند . این تپه ها آنطور که از دور دیده می شوند بزرگ نبودند و تنها برآمدگی های ملایمی در پهنه خاکی کویر بودند که از میان آنها رودخانه بی جانی هم رد می شد .

سه راهی اختر آباد . مسیر را به سمت زاویه پیش گرفتیم

سه راهی اختر آباد . مسیر را به سمت زاویه پیش گرفتیم

از اینجا تا سه راهی اختر آباد ، جاده ای صاف بود با فضایی در اطراف که با پا زدن و جلو رفتن ، چیزی تغییر نمی کرد . همان گیاهان کنار جاده و همان کوه هایی که در دور دست ها دیده می شدند . همه ثابت بودند . دو ده را در مسیر دیدیم که بسیار خلوت بودند و معلوم بود تعداد کمی از خانه هایسشان مسکونی است . خانه های کاهگلی قدیمی روستاها ف گنبدی بودند و به سبک خانه های مناطق گرم ایران . در یکی از روستاها بستنی مهمان آقا مجتبی شدیم .

ساختمانی قدیمی به شکل قلعه . در روستا کسی را نیافتیم که در مورد این بنا بپرسیم .

ساختمانی قدیمی به شکل قلعه . در روستا کسی را نیافتیم که در مورد این بنا بپرسیم .

جاده انقدر یکنواخت بود که برای یک لحظه احساس کردم که با پا زدن جلو نمی روم .  سرعتم را با GPS چک کردم . حدود 25 بود ولی بیشتر شبیه این بود که روی دوچرخه ثابت رکاب می زنم .  این شرایط موقعی عوض شد که  جاده به تپه ای در روبه رو رسید و حالا دیگر با رکاب زدن به این تپه نزدیک تر می شدم و حرکتم محسوس تر بود .

با رکاب زدن هیچ چیزی از مناظر این جاده عوض نمی شد . درست مثل رکابزنی روی دوچرخه ثابت بود .

با رکاب زدن هیچ چیزی از مناظر این جاده عوض نمی شد . درست مثل رکابزنی روی دوچرخه ثابت بود .

بعد از این فراز و نشیب به سه راهی اخترآباد رسیدیم .  در این سه راهی اتاقک بسیار کوچکی ساخته اند که گویا کافه است . چند ماشین سنگین هم کنارش نگه داشته بودند .  یکی از رانندگان تریلی با دیدن ما وسط بیابان خلوت تعجب کرد و ماشین را نگه داشت و گفت بیایید بالا برسانمتان . برایش کمی عجیب بود دوچرخه سواری وسط این جاده . تشکر کردیم و از سه راهی به سمت زاویه ادامه راه دادیم .

در فاصله خیلی نزدیک به کرج ، خانه ها به سبک کویر گنبدی ساخته شده اند . روستا های این منطقه رونق ندارند و به نظر می رسد خالی از سکنه اند و یا قسمت قابل توجه خانه ها اینچنین اند.

در فاصله خیلی نزدیک به کرج ، خانه ها به سبک کویر گنبدی ساخته شده اند . روستا های این منطقه رونق ندارند و به نظر می رسد خالی از سکنه اند و یا قسمت قابل توجه خانه ها اینچنین اند.

وسط راه گرمای هوا داشت غالب می شد و کم کم وقت ناهار بود . تلاش می کردیم تا به سایه درختی برسیم . در راه روستاهای بسیار کمی بودند که معمولا هم با جاده فاصله قابل توجهی داشتند .  به رکابزنی ادامه دادیم تا به روستای    رسیدیم . روستایی با تعداد اندکی خانه ( حدود 20 خانه ) و بسیار خلوت . خانه ها حیاط نداشتند . هیچ اثری از زمین های کشاورزی در اطراف دیده نمی شد . روستا درخت نداشت و حتی طویله و حبوان هم در روزتا دیده نمی شد . کیم برایم عجیب بود . داشتم به این فکر می کردم که این روستاییان کسب و کارشان چیست . البته ساخت خانه ها و چند ماشینی که اطراف دیدیم نشان می داد که وضع مالی بدی ندارند ولی برایمان بی جواب ماند نحوه زندگیشان . به نزدیکی یکی از خانه ها که دو مرد و یک زن و چند بچه اطرافش بودند رفتم و خواهش کردم آبی برای پر کردن قمقمه بگیرم . خانم پارچی آب یخ برایمان آورد . در سایه دیوار یکی از خانه های نشستیم و ناهار مختصرمان را خوردیم و استراحت کوتاهی داشتیم . ساعت حدود 2 بود و تا اینجا تنها نصف راه را رفته بودیم .

در این روستا ناهار خوردیم . روستایی عجیب عاری از گیاه و حیوان

در این روستا ناهار خوردیم . روستایی عجیب عاری از گیاه و حیوان

بعد از ناهار و استراحت که بیشتر از نیم ساعت طول نکشید ، دوباره به جاده زدیم .  گرما بیشتر بد . کویر همان کویر بود و الان شهر جدید پرند را که حدود 30 کیلومتر فاصله داشت بخوبی می دیدیم .  سراشیبی بیشتر می شد و به گردنه ای که قبل از زاویه داشتیم نزدیک می شدیم .  در مسیر ، جایی که مربوط به استان البرز بود ، کیفیت جاده ها زیاد خوب نبود . متوسط بود . وارد استان مرکزی که شدیم ، بلافاصله جاده بسیار صاف و یکدست شد با آسفالتی جدید . ما هم که از کیفیت خوب جاده مدهوش شده بودیم و سربالایی را بالا می رفتیم شروع کردیم به تحلیل شرایط استان ها و نحوه رسیدگی به جاده ها و نتیجه را به اینجا رساندیم که استان مرکزی بیشتر به جاده هایش می رسد و منتظر بودیم پس از پایان سربالایی و رد کردن گردنه ، در این جاده صاف کیف اساسی ببریم  که به یکباره جاده عوض شد و شد جگر زلیخا . عکس جاده را گذاشته ام .  تکان هایی که چرخ روی ترک های بزرگ آسفالت می خورد ف چنان بود که کل چرخ به ناله افتاده بود . خیلی جاها مجبور می شدیم از شانه خاکی برویم که وضعیتش بهتر بود . و سرپایینی هم که انتظارش را داشتیم با بالا و پایین پریدند ها این جاده ادامه یافت . تا نزدیکی زاویه که باز جاده بهتر شد .

جاده های کویر هم ترک خورده اند .

جاده های کویر هم ترک خورده اند .

از زاویه باید وارد جاده قدیم ساوه می شدیم . وارد شهر شدیم و دست و صورتی شستیم و خنک شدیم .  میوه ای تهیه کردیم تا در سایه درختی ، بخشی از آب از دست رفته را جبران کنیم .  در اینجا بود که با سایکل توریست فرانسوی آشتا شدیم . از تهران می آمد و برنامه داشت شب را در زاویه بماند . شش ماه بود از فرانسه راه افتاده بود و از 11 کشور گذشته بود تا به ایران برسد . از مرز ارمنستان وارد ایران شده بود و به نظرش زیباترین نقطه مسیر ، نوردوز تا جلفا و حاشیه رود ارس بود .

با سایکل توریست فرانسوی در زاویه

با سایکل توریست فرانسوی در زاویه

از زاویه به سمت مامونیه ، وارد جاده قدیم ساوه شدیم . عصر پنجشنبه بود و جاده بسیار شلوغ . جاده به اندازه کافی پهن نبود و گذر ماشین ها مخصوصا ماشین های بزرگ آزاردهنده و ترسناک شده بود . با ترس تا مامونیه پیش رفتیم . به اتفاق آرا تصمیم گرفتیم برنامه را همین جا خاتمه دهیم تا خدای نکرده از شلوغی جاده دچار آسیب نشویم . طبق معمول برنامه ها ، حسن ختام برنامه ، بساط هندوانه ای بود که در مامونیه صرف شد .

از مامونیه در مسیر برگشت منتظر ماشین های باری گذری شدیم . با نیسانی که  تا رباط کریم می رفت راهی شدیم و تا رباط کریم آمدیم . با نیسان دیگری تا شهریار و باز با نیسان گذری دیگری تا کرج رساندیم خودمان را . در برنامه های اینچنینی ، استفاده از ماشین های گذری تا حذ زیادی باعث کاهش در هزینه های می شود .

در خصوص این برنامه موارد زیر قابل توجه اند :

1- آب روستاهای مسیر در کویر طعم دارد . اگر مشکل دارید با این مسئله آب زیاد بردارید .

2- در این مسیر از امیر آباد تا زاویه کلا یک مغازه دیدیم . پس روی خرید بین راهی زیاد حساب نکنید.

3- با توجه به شلوغی جاده قدیم ساوه ما تا ساوه نرفتیم . اگر قصد رسیدن به ساوه را دارید وسط هفته بهتر است .

4- از ساوه به کرج و برعکس اتوبوس وجود دارد . می توانید مسیر برگشت را با اتوبوس بیایید .

 

 

ادامه تصاویر را در گالری زیر ببینید :

 

یک دیدگاه در نوشته‌ی “از کرج تا مامونیه ساوه – دوچرخه سواری در جاده کویری

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *