از غار رودافشان تا گرمسار ، همراه حبله رود

IMG_20170115_180010

مسیر راه آهن تهران شمال در مسیر خود از گرمسار تا منطقه فیروزکوه ، از دره ای می گذرد که نمونه ای از زیباترین المان های طبیعی حاصل از فرسایش و فعالیت های زمین شناسی را در خود جای داده است . اینجا را به به خیلی جاها تشبیه کرده اند . از گراند کانیون گرفته تا یوتاه . جاهایی که نه دیده ایم و احتمالا نه خواهیم دید . ولی آنچه که در فاصله کمتر از دو ساعت از تهران قرار دارد ، نادیده مانده است و نا شناخته تر از آنچه در آنسوی دنیاست. و ما چه خوش شانس بودیم که در نقشه گردی هایمان با آقا مصطفی ، مسیر عجیب این دره چشممان را گرفت و این شد مبنای برنامه ای عالی و بیاد ماندنی .

ابتدای مسیر حرکت

ابتدای مسیر حرکت

این دره از سمت فیروزکوه چند شاخه است که در امتداد مسیر در جایی در حوالی سیمین دشت به هم می رسند . آغاز مسیرمان ، از پای غار رود افشان بود . برای بازدید غار هم برنامه داشتیم که جهت ایجاد امکان اجرای برنامه در زمان مناسب ترجیح دادیم آن را به زمان مناسب تری در تابستان موکول کنیم .

طبق معمول ساعت 4 اولین نفرات را از کرج سوار کردیم و راهی شدیم . پس از همراه کردن دوستان تهرانی ، به سمت جاده فیروزکوه راهی شدیم . ساعت 8 بود که به انتهای جاده غار رسیدیم .

برای رسیدن به غار باید  حدود 35 کیلومتر مانده به فیروزکوه در امتداد تابلویی که رودافشان بر روی آن نقش یسته است از جاده خارج شد . در روستایی به اسم مشهد ، مسیر دو راهی می شود و راه سمت چپ ، به سمت رودافشان است .

صبح رود افشان حسابی سرد بود و آتش پر ملات کارگرانی که مشغول خاکبرداری بودند برای شروع مسیر عالی بود .  تا رسیدن دوستانی که قرار بود از طالقان به ما ملحق شوند در کنار آتش گرم شدیم و آماده برای شروع این سفر .

ابتدای مسیر گذشته از غار زیبای رودافشان که ندیدیمش ، چیز عجیبی نداشت . کوه ها زیبا بودند ولی معمولی مانند خیلی از کوه هایی که دیده ایم و دیده اید . دوستان طالقانی ، راه را اشتباه رفته بودند و به اشتباه در مسیری که قرار بود دوچرخه سواری کنیم قرار گرفته بودند و برگشته بودند . هیجانی که این دوستان در تعریف از صخره های زیبای مسیرداشتند ، ما را برای ادامه راه مشتاق تر می کرد .

صخره های بعد از سه راهی مشهد

صخره های بعد از سه راهی مشهد

این مسیر ، در کل با شیب ملایمی به سمت گرمسار سرازیر است . تقریبا در هیچ جایی از مسیر سربالایی زیاد تندی نداشتیم .  از روستای مشهد به سمت سیمین دشت که راهی شدیم ، صخره  عجیب بودند و طبیعت زیبا .  جاده آسفالته بود و با سرعت جلو رفتیم .

کوه هایی که شبیه دیوارهای کاهگلی بزرگ اند .

کوه هایی که شبیه دیوارهای کاهگلی بزرگ اند .

سیمین دشت در این مسیر بزرگترین نقطه سکونت است . و اطراف این روستا یا شهر کوچک از قبل و بعد آن به مراتب زیباتر . بهترین صحنه های مسیر را در این منطقه دیدیم . از صخره های سوراخ سوراخ اسنفجی ، کوه هایی که مانند دیوارهای بزرگ کاه گلی بودند و کوه هایی که قلعه هایی بالای سر داشتند ، کوه هایی که از وسط بریده شده بودند و رگه های سرخ و سفید خاک در برش آن پیدا بود و چنیدن و چند کوه که زیبایی هیچ یک در طول مسیر تکرار نمی شد . مجموعه ای از کوه ها در این منطقه گرد آمده اند که هیچ کدام شبیه هم نیستند .

IMG_20170115_184434

در سیمین دشت ، دهیار روستا ما را دید و به گرمی از ما استقبال کرد . انسانی بسیار بزرگوار که  ما را دعوت کرد تا بهار مهمانشان باشیم به صرف گوشه های نادیده ای از طبیعت منطقه. و از الان برای برنامه بهاره سیمین دشت لحظه شماری می کنیم . آقای دهیار ، با ما و با پیرزن قلعه ، کوهی که شبیه قلعه است و به این نام می خوانندش ، عکس گرفت  و ما هم .

20170113_145055

بعد از سیمین دشت ، در کنار راه آهن  قرار گرفتیم . رود بود و راه آهن و یک جاده خاکی که ما را به پیش می برد . راه های خاکی در این دره زیادند و اگرچه از تمامی آنها می توان به مقصد رسید ولی برخی شما را مجبور به عبور از بی راهه و گذر از آب خواهند نمود . لذا پیشنهاد می کنم اگر مایل به اجرای این سفر هستید حتما فایل GPS مسیر را از این لینک دانلود نمایید .  این فایل بر اساس مسیر واقعی ضبط شده است . ما خودمان فایلی را استفاده کردیم که آقا مصطفی با دقت تمام از روی نقشه های ماهواره ای استخراج کرده وبد و با اجرای این برنامه، صحه گذاری شد .

20170113_153312

ناهار رادر گوشه صاف و خشکی از بستر رودخانه خوردیم . به گرمسار که نزدیک تر می شدیم رنگ خاک و رنگ کوه ها بیشتر به سرخی می گرایید . رگه های  شوره و نمک بیشتر دیده می شد و زمین چهره کوهستانی را به چهره ای کویری تغییر می داد .

شاید برایتان باورناپذیر باشد . برای من که بود . در این منطقه ، روستایی است که باغ های بسیار بزرگ انار دارد و چه انارهایی . البته فصل انار نبود و ما که نخوردیم ولی دوستانی که به فصلش اینجا بودند ، دیده بودند و خورده بودند و تعریف ها کردند . مجسمه ای از انار در وسط روستای محمودآباد گذاشته بودند که در عین سادگی ، نشان از اهمیت انار برای این مردمان داشت .

در انتهای مسیر که کوه ها ارتفاع کم کردند ، جاده مجدد آسفالته شد و سرعتمان افزایش یافت . وارد دشت شدیم که پر از زمین های کشاورزی بود . حبله رود را از کوه ها تا دشت گرمسار همراهی کرده بودیم . به کنار اتوبان که رسیدیم از این طبیعت زیبا خداحافظی کردیم و راهی منزل شدیم .

IMG_20170114_114344

در خصوص این مسیر:

1- از رودافشان تا کنار جاده حدود 65 کیلومتر است که تقریبا کل مسیر سرازیری است .شیب متوسط مسیر حدود 2 درصد منفی است .

2- یک سوم ابتدای مسیر آسفالته است . بعد از آن حدود 30 کیلومتر خاکی و در نهایت هم 10 کیلومتر مسیر آسفالته است . در حالت کلی نیمی از مسیر را در خاکی باید طی نمود . مسیر خاکی اش بسیار صاف و کوبیده است و براحتی می شود طی کرد .

3-در ابتدای مسیر روستاها زیادند ولی از آخرین تابلوها و مجسمه های اناری که می بینید دیگر روستایی نخواهید داد تا انتهای آسفالته مسیر . در کل مسیر ، مسیر آبادی است و قسمت غیر مسکونی آن خیلی کم است .

4-مسیر برای تردد ماشین های سواری هم حتی مناسب است . قبل از برنامه شنیده بودم که مسیر آفرود است ولی خاکی اش اصلا بد نبود و ماشین های سواری را دیدیم که تردد می کردند .

5- با شرایطی که در مسیر دیدم ، بهار و پاییزش باید خیلی دیدنی باشد . ولی شب مانی در این طبیعت در تابستان فوق العاده است .

عکس های بیشتر را در گالری زیر ببینید :

 

 

 

یک دیدگاه در نوشته‌ی “از غار رودافشان تا گرمسار ، همراه حبله رود

  1. عباد

    ممنون از اینکه تجربه ی برنامه ها رو اینجا روایت میکنی تا مورد استفاده دوستداران طبیعت گردی قرار بگیره.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *