رکاب زنی خوزنکلا تا آبشار خور

تهران و کرج ، مراکز تمرکز بالای جمعیت اند و به تناسب جمعیت بالای ،تعداد زیادی از دوچرخه سواران نیز در این دو شهر هستند که علاقه مند به رکاب زنی در طبیعت اند . شرایط جغرافیایی ایجاد شده در این مناطق امکان رکاب زنی مستقیم تا قلب طبیعت را در برنامه های کوتاه مدت یکروزه آنطور که در شهرهای کوچکتر مرسوم است سلب می کند . برای برنامه های یکروزه معمولا می بایست دوچرخه را با خودرو تا محلی دور از شهر منتقل نمود و از آنجا رکاب زنی را آغاز کرد .  شلوغی راه ها در روزهای تعطیل و لزوم استفاده حداکثری از زمان ، ایجاب می کند تا مقاصدی تا حد امکان نزدیک به شهر و تا حد ممکن بکر و در دل طبیعت هستند انتخاب شوند .  با توجه به اینکه من خودم برای یافتن همچین جاهایی مشکل داشتم و اطلاعات در اینترنت نیز به حد کفایت نبود تلاش کردم تا در حد بضاعت اطلاعاتی را که در سفرها کسب می کنم با دوستانم به اشتراک بگذارم تا شاید مورد استفاده قرار گیرد .

IMG_20160620_161552

جاده چالوس نه تنها مسیر دسترسی تهران و کرج به شمال کشور است بلکه خود یکی از مقاصد گردشگری برای سفرهای کوتاه نیز به حساب می آید . فرعی های زیادی در این جاده وجود دارند که هر کدام زیبایی هایی برای عرضه کردن دارند .  بسیاری از دوچرخه سواران استان البرز ، علاقه زیادی به فرعی های این جاده دارند و دلیلش آب و هوای مناسب این منطقه ، وجود مسیرهای کوهستانی زیبا ، وجود آبشارها و رودخانه ها در مسیر و همچنین وجود استراحت کاه های مناسب در مسیرها برای رفع خستگی در دل طبیعت است.  به تدریج تلاش خواهم نمود تا تمامی مسیرهایی را که امکان داشته و رفته ام در گردنه مه آلود مستند کنم . امروز در مورد مسیر آبشار خور توضیحاتی خواهم داد .

موقعیت آبشار خور روی نقشه را می توانید در اینجا ببینید . 

برای رسیدن به آبشار وارد جاده چالوس می شوید و قبل از رسیدن به سد ، وارد خروجی خوزنکلا می شوید . از این نقطه  تا آبشار حدود 16 کیلومتر فاصله دارید که  3 کیلومتر آخر آن مالرو است و مسیر چندان مناسبی برای دوچرخه نیست . ولی قبل از آن آسفالت است . جاده ای پر فراز و نشیب که برخی جاها ، شیب آن به بیش از 13 درصد می رسد .  پروفیل شیب مسیر رو تو عکس پایین آورده ام .

پروفیل مسیر آبشار خور . شیب حداکثر 13 درصد در ابتدا و انتهای مسیر . تصویر ماهواره ای سرسبزی دره کنار مسیر را کامل نشان می دهد .

پروفیل مسیر آبشار خور . شیب حداکثر 13 درصد در ابتدا و انتهای مسیر . تصویر ماهواره ای سرسبزی دره کنار مسیر را کامل نشان می دهد .

ابتدای مسیر بعد از خوزنکلا با شیب بسیار تندی شروع می شود .  البته همانطور که در پروفیل هم دیده می شود ، شیب تند را در ابتدای مسیر و در محدوده انتهای مسیر داریم و مناطق میانی شیب ملایم تری دارند .

برای برنامه آبشار خور، با گروه دوچرخه سواران البرز هماهنگ کرده بودیم . این برنامه ، برنامه مشترکی میان گروه کاهار کرج و یکی از گروه های تهران بود .  از طریق یکی از بچه های کاهار ، با آقا مصطفی ، مسئول برنامه لینک شدیم و ساعت 7 اول  جاده چالوس قرار گذاشتیم .  برای حمل دوچرخه ها وانت تدارک دیده بودند و نفرات با سواری می آمدند . من و دوستم آقا مصطفی ( متفاوت با آقا مصطفی مسئول برنامه )  با ماشین خودمون رفیم و دوچرخه رو هم پشت ماشین بسته بودیم .

آقا مصطفی ما

آقا مصطفی ما

قرار بود صبحانه را مهمان گروه باشیم . از آنجایی که با شکم خالی رکاب زنی شیب 13 درصد امکان پذیر نبود گروه تصمیم گرفت شیب های اول مسیر را رد کند و در اولین روستا بعد از صرف صبحانه برنامه را شروع کنیم.

در روستای جورآب بساط کردیم و بعد از صرف صبحانه و آماده سازی دوچرخه ها به راه افتادیم .

آقا مصطفی در حال تبیین سیاست های کلی گروه

آقا مصطفی در حال تبیین سیاست های کلی گروه

شروع پر انرژی برنامه

شروع پر انرژی برنامه

مسیر زیبایی بود . پر از فراز و نشیب که سربالایی ها به سرازیری ها می چربید .  از میان چند روستا رد شدیم .  دو جا به صرف گیلاس تازه چیده شده مهمان شدیم .

خدا قوت جوانان . عکس از وانت گرفته شده . همه رکاب زنا پایین اند .

خدا قوت جوانان . عکس از وانت گرفته شده . همه رکاب زنا پایین اند .

در سرتاسر مسیر دست راست جاده دره سرسبز و زیبا در امتداد رودخانه همراه شماست .

وانتی که برای حمل دوچرخه ها تدارک دیده شده بود به عنوان ماشین پشتیبان همراه تیم بود .

دورنمایی از دره پیش رو . روستای سیجان از دور دیده می شود .

دورنمایی از دره پیش رو . روستای سیجان از دور دیده می شود .

یا علی بگو جوون

یا علی بگو جوون

آخرین روستایی که در طول مسیر می بینیم روستای سیجان است . مسیر با یک سرازیری تند وارد روستا می شود و بعد از آن سراشیبی های نفس گیر شروع می شود . در این قسمت از مسیر که خیلی هم طولانی نیست بعضی جاها مجبور شدیم پیاده شویم و درچرخه هامون رو هل بدیم .

سربالایی آخر مسیر - دیگه وقت هل دادن دوچرخه هاست .

سربالایی آخر مسیر – دیگه وقت هل دادن دوچرخه هاست .

بالا که رسیدیم نگهبان پیست  خسته نباشید گفت . از آب خنکش قمقمه ها رو پر کردیم و در سایه پشت اتاق استراحت کوتاهی داشتیم تا تمامی نفرات جمع شوند .

 

از اینجا به بعد دوچرخه ها رو کنار وانت پارک کردیم و پیاده بقیه راه رو ادامه دادیم . برای رسیدن به آبشار مسیر تقریبا مشخص است . جوی آبی که در محوطه پیست دیده می شود از آب آبشار کشیده شده است و با دنبال کردن این جوی به آبشار خواهید رسید .

جوی آب با آبی خنک و زلال که از آب آبشار جدا شده است تا رسیدن به آبشار همراهتان است.

جوی آب با آبی خنک و زلال که از آب آبشار جدا شده است تا رسیدن به آبشار همراهتان است.

در تمامی طول مسیر از طرف دهیاری خواهش شده است که وارد باغ های مردم نشوید .

وسط های راه به رودخانه می رسد که اطرافش پر درخت است و برای بساط کردن و استراحت جای خیلی مناسبی است . این قسمت پر بود از خانواده هایی که برای صرف یک روز تعطیل در دل طبیعت به اینجا آمدهخ بودند .  از اینجا مسیر دوراهیی می شود . فرقی نمی کند از کدام مسیر بروید ف هر دو به آبشار می رسند .. تپه کوچکی را که رد کنید آبشار دیده می شود . ما نهار را روی تپه خوردیم و بعدش به سمت آبشار به راه افتادیم .  تپه پر است از گل های آویشن و چای گوهی . کسانی که اهل گیاهان دارووی اند حتما اینجا زمانی رو نیاز خواهند داشت تا بقدر امکان از این گیاه ها بچینند و استفاده کنند .

مسیر آبشار قبل از تپه منتهی به آبشار ، پر درخت است و با صفا

مسیر آبشار قبل از تپه منتهی به آبشار ، پر درخت است و با صفا

از دور آبشار خیلی کوچک دیده می شود . باید نردیک تر شوید تا اندازه واقعی آن مشخص شود .

آبشار از دور دیده می شود .

آبشار از دور دیده می شود .

 

ارتفاع آبشار زیاد است و آب با سرعت روی سنگ های پایین کوبیده می شود . کمی باد هم که باشد ، همه فضا پر می شود از گرد آب . بعد از دوچرخه سواری در گرما حس خیلی خوبی دارد .

ارتفاع آبشار زیاد است و آب با سرعت به سنگ ها کوبیده می شود .

ارتفاع آبشار زیاد است و آب با سرعت به سنگ ها کوبیده می شود .

کناره های بالای آبشار ،هم سایه است و هم خنک . جاهای مناسبی برای استفاده از حس خوب آبشار و استراحت است . البته اگر زیاد اهل آب بازی نیستید و سرمای آب مانع می شود که زیر آبشار بروید و خنک شوید ، می توانید پایین تر پاها رو داخل آب بندازید و سرمای آب در وسط گرمای تابستان رو تجربه کنید .

لحظاتی سرشار از خنکی

لحظاتی سرشار از خنکی

لبه صخره های بلند کنار آبشار حالت تورفتگی دارند که هم سایه است و هم با مهی که از آبشار به هوا پاشیده می شود نمناک و خنکی می شود . مناسب برای رفع خستگی

لبه صخره های بلند کنار آبشار حالت تورفتگی دارند که هم سایه است و هم با مه پاشیده شده از  آبشار ، نمناک و خنکی می شود . مناسب برای رفع خستگی

برای برگشت تقریبا نیاز به هیچ رکاب زنی ای ندارید .  فقط نگذارید سرعتتان بالا برود که پیچ های مسیر تند اند و معمولا در پیچ ها شن وماسه از کنار راه ریخته شده و دور زدن با سرعت خطرناک است . کنترل شده پایین بیایید .  برای رسیدن به انتهای مسیر به زمانی کمتر از 20 دقیقه نیاز خواهید داشت .

حدود ساعت 3 بود که به کنار ماشین ها رسیدیم . برخی از دوستانمون مسیر رو تا انتها  و ورودی خوزنکلا با دوچرخه طی کردند .

ورودی خوزنکلا عکس های یادگاری را گرفتیم و به امید برنامه های آینده ، از گروه خداحافظی کردیم .

باقی عکس ها را در ادامه ببینید .

 

یک دیدگاه در نوشته‌ی “رکاب زنی خوزنکلا تا آبشار خور

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *